Soms heb je van die dagen. Je komt thuis, gooit je tas in de hoek, hangt je jas half op de kapstok (of laat ’m gewoon op de vloer glijden, eerlijk is eerlijk), en je zucht zo diep dat de ramen ervan beslaan. Vandaag was zo’n dag. Emotioneel. Met een hoofdletter E. Maar weet je? Tussen “Wat een kutdag” en “Het universum heeft een plan voor jou” zweef ik.
Ik kies ervoor me vast te houden aan wat wél goed voelt. Hoe klein ook. Want zelfs op de moeilijkste dagen ben ík degene die beslist hoe ik ermee omga.
Eén detail. Eén moment. En alles voelt anders.
Soms is het niet iets groots dat mij uit balans haalt. Het kan een klein detail zijn. Een blik. Een opmerking. Een gedachte die blijft hangen.Normaal wuif ik het weg. Maar vandaag niet.
Vandaag drukt het op mijn borst. Vandaag schiet het ineens vol in mijn keel.
En ik dacht: “Oké. Dan is dit blijkbaar zo’n dag. Dan voel ik het maar.”
Mijn innerlijke monoloog ging ongeveer zo:
– Kut zeg, dit wil je gewoon even delen met iemand.
– Maar weet je wat, Jen? Je weet ook dat het goedkomt.
– Is er iets mis? Nee hoor, alleen m’n gemoedstoestand op shuffle.
– Ben ik verdrietig? Ja, een beetje.
– Ben ik trots op mezelf? Meer dan ooit.
Deze dagen, waar het schuurt, waar alles even stilvalt, brengen me dichter bij wie ik echt ben.
Want ik heb geen relatie nodig om me compleet te voelen. Geen redder. Geen schouder als enige fundament. Ik wil eerst op mezelf steunen. Stevig. Vol vertrouwen. Niet omdat ik niemand nodig heb. Maar omdat ik eerst mezelf wil kunnen dragen, voordat ik iemand anders toelaat.
Ik ben geen halve puzzel die wacht op het ontbrekende stukje. Ik bén al heel.
En weet je wat? Dat geldt ook voor jou.
Voor jou, vrouw die dit leest
Als het voelt alsof je verdrinkt in alles wat je voelt, zonder houvast – weet dan:
Je bent niet zwak. Je bent niet ‘te veel’. Je bént een volledig mens. Je mag voelen én doorgaan.
Huilen én lachen. Vallen én opstaan.
Jij hoeft niet eerst gefixt te worden om waardevol te zijn. Niet voor een ander, maar ook niet voor jezelf. Op de dagen dat alles schuift en stormt, als je het even niet meer weet…
Sta stil, adem diep in en fluister het jezelf toe: “Ik ben sterker dan dit moment.”
En dat ben je. Echt.
Liefs,
Jennifer
