Het begon toen ik 13 jaar oud was. Mijn eerste menstruatie, en meteen een strijd. Wat voor de meeste meisjes misschien een ongemakkelijk moment was, voelde voor mij als een persoonlijke ramp. Van de eerste maand af aan had ik enorme buikpijn. Niet “even een beetje krampen”, maar een pijn die zo hevig was dat ik letterlijk krom liep van de pijn. Er was in die tijd niets anders dan paracetamol, dus slikte ik er grote hoeveelheden van om de pijn toch maar enigszins te dempen.
Ik herinner me dat ik de enige uit de klas was of in ieder geval onder mijn vriendinnen die zulke heftige menstruatiepijn had. Niemand leek te begrijpen hoe het voelde. Terwijl anderen gewoon doorgingen met hun dag, zat ik krom van de pijn of moest ik me soms ziekmelden van school. Dat was voor mij de harde realiteit. Ik dacht echt: wat is er met mij aan de hand?
Pas later, toen ik de pil ging gebruiken, werd de pijn een beetje dragelijker. Maar het verdween nooit helemaal. Soms voelde het alsof mijn lichaam niet meewerkte, terwijl ik al alles deed wat ik kon om die pijn te verlichten. Wat altijd terugkwam, waren hevige menstruaties, constante krampen. Dit ritueel bleef mijn maandelijkse realiteit.
Nu zit ik in de perimenopauze en de hevigheid van mijn menstruaties lijkt alleen maar erger te worden. De eerste twee dagen van mijn cyclus zouden een “pamper” vereisen, zo hevig is het bloedverlies. Maar, zoals altijd, blijf ik gewoon doorgaan. Ik werk, ik functioneer, ik leef door, want wat kan ik anders doen? Het blijft een uitdaging om te blijven volhouden, zelfs al voel ik me vreselijk.
De stilte rondom menstruatiepijn is iets waar ik al jaren mee worstel. Mensen begrijpen vaak niet hoe je je voelt. Het is geen “gewoon” ongemak, het is een fysieke en emotionele belasting die je niet zomaar kunt wegdenken. De pijn is er, de vermoeidheid is er, en soms is het alsof je lichaam tegen je werkt. Men behandelt menstruatie vaak alsof het iets vanzelfsprekends is om doorheen te komen, terwijl het voor veel mensen een zware belasting is.
Menstruatie is niet zomaar een ongemak maar voor veel vrouwen een ervaring die hun leven ingrijpend kan veranderen. Het is hoog tijd dat we er open en eerlijk over spreken.
Waarom ik dit deel
Ik deel mijn verhaal niet om te klagen, maar om bewustzijn te creëren. Om te laten zien dat menstruatiepijn niet altijd een “normale” cyclus is. Het kan ernstige gevolgen hebben voor het dagelijks leven, van school tot werk, van mentale gezondheid tot lichamelijke gezondheid. Ik hoop dat mijn ervaring anderen aanmoedigt om hun pijn serieus te nemen en het gesprek over menstruatieklachten te openen, ook op de werkvloer, in de klas en thuis. Vrouwen verdienen niet alleen erkenning voor de fysieke pijn van menstruatie, maar ook voor de mentale strijd die ermee gepaard gaat en verdienen daarom begrip en steun.
Liefs,
Jennifer
