Thuiswerken is voor veel mensen de ideale manier van werken. Geen reistijd, meer flexibiliteit en werken in je eigen omgeving. De voordelen zijn duidelijk en worden vaak benoemd. Het is comfortabel, efficiënt en geeft een gevoel van vrijheid.
Maar er is ook een andere kant.
Ik merk zelf dat thuiswerken voor mij niet altijd even goed werkt. Begrijp me niet verkeerd: in sommige situaties is het juist heel praktisch. Als ik een opdracht heb die ver van huis is, werk ik gerust één of twee dagen thuis om de reistijd en het verkeer te vermijden. Dan voelt het logisch en efficiënt, en kan ik mijn tijd beter benutten.
Toch merk ik dat, zodra ik dichter bij huis werk, mijn voorkeur eigenlijk altijd uitgaat naar kantoor. Niet omdat het moet, maar omdat het voor mij beter voelt. Het verschil zit hem niet alleen in de werkplek, maar vooral in de beleving van de werkdag.
Op kantoor gebeurt er namelijk meer dan alleen werken. Je komt binnen, zegt mensen gedag, maakt even een praatje, loopt spontaan bij iemand langs. Tussendoor drink je samen koffie of overleg je even snel iets zonder dat het gepland hoeft te worden. Dat zijn kleine momenten, maar ze geven structuur en maken de dag dynamischer. Werken voelt daardoor minder geïsoleerd en meer als iets wat je samen doet.
Thuis mis ik dat. Daar begint mijn werkdag vaak direct achter mijn laptop en eindigt die daar ook. Alles speelt zich af op één plek en via één scherm. Dat maakt het soms eentonig. Ik merk ook dat ik thuis minder geneigd ben om even op te staan of een korte onderbreking te nemen. Voor je het weet zit je uren achter elkaar door te werken zonder dat je het echt doorhebt.
Wat het voor mij ook lastiger maakt, is het gevoel dat ik thuis meer “aan” moet staan. Alsof mijn werk zichtbaar moet zijn, alsof ik continu beschikbaar moet zijn. Dat gevoel van een soort onzichtbare controle sluipt er soms in, terwijl dat waarschijnlijk helemaal niet zo bedoeld is. Op kantoor heb ik dat totaal niet. Daar voelt het werk natuurlijker, losser en minder geforceerd.
Daarnaast speelt het sociale aspect een grote rol. Ik haal energie uit contact met collega’s. Even sparren, ideeën uitwisselen, of gewoon lachen om iets kleins, dat maakt een werkdag voor mij niet alleen productiever, maar ook leuker. Via een scherm is dat toch lastiger te vervangen. Gesprekken worden sneller functioneel en minder spontaan.
Wat ik ook waardeer aan kantoor, is dat er een duidelijke scheiding is tussen werk en privé. Als ik naar kantoor ga, begint mijn werkdag daar en laat ik hem daar ook weer achter. Thuis loopt dat sneller door elkaar heen. Je laptop staat dichtbij, je werkdag voelt minder afgebakend, en dat kan onbewust meer druk geven.
Voor mij gaat werken dus niet alleen om efficiëntie of flexibiliteit, maar ook om hoe een werkdag voelt. De energie, de interactie en de afwisseling, dat zijn voor mij belangrijke onderdelen. En die vind ik simpelweg meer op kantoor dan thuis.
Thuiswerken heeft absoluut voordelen, maar het is niet voor iedereen de ideale oplossing. Soms zit de kracht juist in de afwisseling.
Hoe zit dat voor jou? Werk jij liever thuis of op kantoor?
Liefs Jennifer
